<$Bugünlerde annem ve babamı çıldırtmakla meşgulüm. Onları hiç rahat bırakmamaya gayret ediyorum. Bunda da başarılı olduğumu zannediyorum. Ama henüz tam performansımı görmediler. Hele onlar bir sofraya oturdularmı, vay başlarına gelen!!! Elime alıyorum kaşığı, tabii bu okadar da sessiz olmuyor. İki zırlamam buna yetiyor. Sonra kaşığı yemek tabağına daldırmaya çalışıyorum ama annem önümden hemen çekiyor:( Bırakmıyorlar ki biraz yeteneklerimi geliştireyim. Özgür olmak istiyorum yahuu!!! Hiç mi pedagojiden anlamıyorsunuz kardeşim, çocuk psikolojisi denen bişiii var herhalde! Ama babam çok kolay, hemen düşürüyorum ağıma. Ellerimi havaya kaldırıyorum beni kucağına alıyor, koltuğu gösteriyorum oraya oturtuyor, pantolonumu çıkartmak için biraz ağlıyorum dayanamıyor, çıkartıyor.....çorapları çıkartmakta bana kalıyor tabii. daha sonra çıplak bacağımla oynaması için onu şirinliğimle ikna ediyorum. Canım babam bana hiç dayanamıyor ve beraber oynuyoruz. Ama şu annem yokmu hemen üşüyeceğim diye beni giydirmeye çalışıyor ama bu o kadar kolay değil......
<$30 Mart 2007h2>
$
<$15 Mart 2007h2>
$
<$13 Mart 2007h2>
<$7 Mart 2007h2>
<$
nihayet ZEYNEP için bir resim yerleştirebildik। .Garantici ZEYNEP artık yürüyor। canı çok kıymetli herkes çok daha erken yürümesini beklerken o garanticiliğinden bir türlü parmak ucumuzu bırakmadı.Tam bir yaşına girdi oparmağımı bırakıp özgür adım atma yolunu seçti। garanti ZEYNEP özgür ZEYNEP oldu । Yaşasın özgürlük। sağlıklı adımlar olur inşallah...........






